Terapia tików

terapia tików nerwowych

Terapia tików

Mimowolne i powtarzające się skurcze mięśni na twarzy lub ciele określa się terminem tików nerwowych. Najczęściej nasilają się one w sytuacjach stresowych oraz przy fizycznym lub psychicznym przemęczeniu organizmu. Mogą powstawać w wyniku zaburzeń w pracy mózgu, które wynikają z zakłóceń pracy układu nerwowego i przekaźników mózgowych. Dochodzi do nich również przy niedoborze witaminy B3 i magnezu. Czasami bywają efektem ubocznym natręctw i stanów lękowych. Chorym często towarzyszą zaburzenia emocjonalne i obniżone poczucie wartości, dlatego tak ważne jest możliwie, jak najwcześniejsze podjęcie terapii tików.

Tiki dzieli się na:

  • przemijające – z czasem ustępują samoistnie,
  • przewlekłe – gdy nie ustępują ponad rok, wymagają leczenia, ponieważ prawdopodobnie będą obecne przez całe życie,
  • nieokreślone.

Szczególną formą tików nerwowych jest zespół Tourette'a. Jest to zaburzenie neurologiczne, któremu towarzyszą liczne tiki ruchowe i werbalne. Niestety schorzenie to jest praktycznie nieuleczalne, ale prawidłowo dobrana terapia behawioralna (połączona z farmakologią) często prowadzi do remisji.

Leczenie tików nerwowych

Odpowiednie leczenie tików należy dopasować do bezpośredniego mechanizmu. Gdy powstają pod wpływem stresu, bardzo ważne jest uregulowanie trybu życia. Terapeuci zalecają wtedy sen, zdrową dietę, wypoczynek i aktywność fizyczną. Istotne jest, aby rozładować sytuację stresową i zmniejszyć napięcie nerwowe.

Zwiększająca się częstotliwość występowania tików, wymaga wizyty w specjalistycznej poradni i wykonania diagnozy źródła problemu. Lekarz neurolog przeprowadza wywiad z Pacjentem i jego najbliższymi (zwłaszcza w przypadku dzieci i osób nieletnich). Kolejnym krokiem jest skierowanie na potrzebne badania oraz dobór leków.

W leczeniu tików często wykorzystywane są:

  • neuroleptyki,
  • toksyna botulinowa,
  • klonidyna,
  • farmaceutyki przeciwdepresyjne (trójcykliczne),
  • inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny,
  • suplementacja (witamina B3, magnez).

Tiki są objawem somatycznym stanów lękowych i napięcia emocjonalnego, dlatego najczęściej wskazana jest terapia psychologiczna, która pomaga odnaleźć bezpośrednie źródło problemu oraz pracować nad jego wyeliminowaniem.

Terapia tików w CTM

Pierwsza interwencja terapeutyczna z wyboru dla pacjentów z zaburzeniami tikowymi, zgodnie z europejskimi standardami, to terapia behawioralna tików, trening odwracania nawyku (HRT) i ekspozycja z powstrzymaniem reakcji (ERP). Prowadzimy terapię z wykorzystaniem protokołów terapeutycznych, przygotowanych do wyżej wymienionych oddziaływań, autorstwa Cary Verdellen i Jolandy van de Griendt. Inne rodzaje oddziaływań psychoterapeutycznych np. w postaci terapii indywidualnej, stosowane są, gdy tiki współwystępują z innymi problemami takimi jak zaburzenia lękowe, zaburzenia obsesyjno – kompulsywne, depresja. Objaw występujący u dziecka wzbudza niepokój i wiele innych nieprzyjemnych emocji u rodziców, dlatego niezbędne jest objęcie rodziny pomocą terapeutyczną poprzez konsultacje rodzicielskie, szkolenia dla rodziców i terapię rodzinną.